اینجا بحث سر چیدن چند عکس از شادی پس از گل نیست. بهترین صفحه آرایی مجله ورزشی جهان، آنهایی هستند که توانسته‌اند «داستان پشت اعداد» را تعریف کنند. در مواجهه با جداول آماری یک بازیکن بسکتبال (مثل درصد پرتاب سه‌امتیازی در ۱۰ بازی اخیر) و یا کارنامه مربی‌گری یک تیم لیگ برتری، یک صفحه‌آرا باید مثل آنالیزور تیم عمل کند: بداند که آیا بهتر است این اعداد را در یک جدول عمودی طبقه‌بندی کند یا در قالب نمودارهای دایره‌ای که شبیه به دریبل و پاس طراحی شده‌اند. تجربه شخصی من در همکاری با چند نشریه ورزشی ایرانی نشان داده که بدترین اشتباه در صفحه آرایی مجله فوتبال این است که ریز آمار بازی (مثلاً مالکیت توپ، پاس کلیدی، تکل موفق) را در یک مستطیل بی‌روح در گوشه صفحه قایم کنید. بر اساس اصول سئوی تعاملی که موتورهای جستجو پاداش می‌دهند، ساختار صفحه آرایی مجله ورزشهای تکواندو و رزمی باید طوری باشد که کاربر بتواند در نگاه اول (زیر سه ثانیه) متوجه شود که آیا این صفحه به «تحلیل قلعه‌نشینی حریف» مربوط است یا «نقشه تکنیک‌های نفوذ». یک ترفند کمتر گفته‌شده ولی فوق‌العاده کاربردی در صفحه آرایی مجله کوهنوردی و ماجراجویی استفاده از عکس‌های پانورامای بلند در بالای صفحه و قرار دادن متن توضیحات مسیر در کادرهای شفاف روی همان عکس است؛ این روش که در مجله «آوتساید» هم دیده می‌شود، نه‌تنها باعث صرفه‌جویی در فضای کاغذ می‌شود، بلکه حس ایستادن روی قله و نگاه به دامنه را به مخاطب منتقل می‌کند. در مقابل، برای صفحه آرایی مجله شطرنج و بازی‌های فکری که جنب و جوش فیزیکی معنا ندارد، باید تمام تمرکز را روی حاشیه‌های سفید وسیع و فواصل سنجیده بین حرکت‌های مهره‌ها بگذارید تا تمرکز کامل خواننده روی تحلیل تاکتیکی مختل نشود. یک صفحه‌آرا در طراحی و صفحه آرایی مجله ورزشی حرفه‌ای، باید بداند که مخاطب «ورزش‌های انفرادی» با مخاطب «ورزش‌های تیمی» دو جهان کاملاً متفاوت می‌بینند؛ اولی دنبال خلوت و عمق است و دومی تشنه شلوغی و هیجان جمعی.